ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(ح 277 -190 ق)، مورخ، حافظ و محدث. اهل فسا و محدث اقلیم فارس بود. به شهرهاى مختلف مسافرت كرد و از مشایخ فلسطین و دمشق بهره گرفت و خود گوید كه از هزار شیخ حدیث نوشته، كه همگى آنان مورد وثوق بوده‏اند. وى از ابوعصام بنیل و فضل بن دكین و ابوولید طیالسى و آدم بن ابى‏ایاس و اصمعى و عبیدالله بن موسى و محمد انصارى و مكى بن ابراهیم و ابوعبدالرحمان مقرى و ابونعیم و سعید بن ابى مریم و ابومسهر غسانى و حجاج بن منهال و حبان بن هلال و عبدالحمید بن بكار بیروتى و صفوان بن صالح و همطبقه آنان حدیث شنید. ابوعیسى ترمذى و ابوعبدالرحمان نسایى، صاحبان دو «صحیح» از «صحاح» ششگانه، و ابراهیم بن ابى‏طالب و حسن بن سفیان فسوى و عبدالرحمان بن خراش و ابوبكر بن ابى‏داوود و ابوبكر بن خزیمه و محمد بن حمزه بن عماره اصفهانى و ابوعوانه اسفراینى و عبدالله بن جعفر بن درستویه نحوى و دیگران از وى حدیث روایت كرده‏اند. وى در فساء درگذشت. از آثارش: كتاب «التاریخ» یا «تاریخ الفسوى» یا «تاریخ یعقوب بن سفیان الفسوى»، در سه مجلد؛ «المشیخه»، در یك مجلد.